GES OD ZARANIA V CZESC

 

 

Największy rozgłos dla całego gatunku gęsi przyniósł tym ptakom najazd ludów celtycki na imperium rzymskie, którego celem było zdobycie stolicy państwa. W 390 roku p.n.e. Rzym został odcięty i okrążony od reszty imperium  . Ostatnią częścią miasta, która pozostała niepokonana a którą zaciekle szturmowali  Galowie było Wzgórze Kapitolińskie. Galowie postanowili zdobyć to miejsce z zaskoczenia w nocy, wykorzystując w ten sposób zmęczenie obrońców Kapitolu . Do ataku wybrano bardzo stromą i rzadko używaną drogę. Rzymianie mieli jednak szczęście. Na Kapitolu trzymano gęsi poświęcone bogini Junonie. Aż dziwi fakt  że paradujące stadka tłustych gęsi  nie zostały upieczone i wręcz pożarte przez wygłodniałych obrońców. Zważywszy że owe ptaki tak jak na południ Italii i Sycylii były karmione oliwkami co dawało wspaniały smak i aromat mięsa ,to wstrzemięźliwość obrońców Kapitolu była tak jak obrona murów wręcz heroiczna. Ptaki odwdzięczyły się obrońcą dość szybko ,bo  głośnym gęganiem ostrzegły zmęczonych i zaspanych Rzymian o przybyciu najemców, a w efekcie pokonanie Galów. Od tej pory kapitolińskie gęsi były czczone i rozpieszczane obfitym jedzeniem. Noszono je także na lektykach podczas świąt i rocznic bitwy. Gęsi stały się motywem wielu pieśni oraz rzeźb. Natomiast prawdziwi stróże Kapitoliński psy zostały ukarane przez Rzymian i jeden z nich został powieszony. Nie sposób podzielić się małą refleksją otóż : jeżeli przyjąć tę legendę za prawdę to to gęsi ,które  po zaledwie 600 latach udomowienia stają się bohaterkami ludu rzymskiego ,natomiast psy których proces domestykacji zaczął się w neolicie a więc ok. 15 000 lat temu poniosły totalną porażkę wizerunkową.