GES OD ZARANIA VI CZESC

Gęganie gęsi spowodowane nadmierną bojaźnią przyniosło kulturze chrześcijańskiej Europy  Świętego Marcina. Urodzony w Panonii na Węgrzech, ok. 317 roku w rodzinie żołnierza - poganina. W wieku 15 lat  sam został  żołnierzem legionów rzymskich. U bram dzisiejszego Amiens, tknięty litością nad żebrakiem, podzielił się z nim swoją żołnierską opończą ,a po objawieniu w śnie, w którym Chrystus odziany był w ten skrawek płaszcza, w 339 r. Marcin przyjął chrzest, wystąpił z wojska, uznawszy, że udział w wojnach nie zgadza się z chrześcijańskimi zasadami rozpoczął Zycie duchownego. Jako kleryk Marcin podjął życie pustelnicze, gromadząc wokół siebie innych pustelników. Założył m.in. klasztor w Ligugé, pierwszy w Galii. Jego cnotliwe i surowo ascetyczne życie pełne jednak miłości dla bliźniego, zwróciło uwagę hierarchów kościelnych, którzy postanowili uczynić z niego biskupa w Tours. I w tym momencie na scenie wydarzeń pojawiają się gęsi. Marcin nie chciał żadnych zaszczytów, ukrył się więc przed hierarchami kościelnymi w zagródce drewnianej przeznaczonej dla  gęś.  Te na widok intruza podniosły gęgający harmider, którym zwróciły uwagę na ukrywającego się. I w ten sposób Marcin został biskupem 4 lipca 371r, a gęsi przez swoje gęganie po raz kolejny przeszły do historii, ale też stały się też głównym daniem w dzień świętego Marcina czyli 11 listopada.

 

SW. Marcin