Z gęsią przez świat: gęś zatorska

Gęś zatorska, to kolejna rasa z kolekcji naszych rodzimych gęsi. To mieszkanka południa Polski.

Na początek trochę historii. Gatunek ten powstał poprzez doświadczenia na bazie krzyżowania innych ras naszych krajowych ptaków. I tak swój udział w wytworzeniu naszej dzisiejszej bohaterki miały odmiany takie jak: gęś pomorska, podkarpacka, garbonosa  i suwalska. Badania te prowadzono w 1956 roku przez zespół hodowców na czele z profesor Heleną Bączkowską.

 

W 1961 roku stado zamknięto, bez dostępu do niego innych gatunków gęsi i poddano dalszej selekcji. W roku 1967 populację gęsi zatorskiej przeniesiono do Zakładu Doświadczalnego Akademii Rolniczej  w Krakowie. Od roku 1996 zostały włączone do krajowych zasobów genetycznych populacji gęsi.

Upierzenie gęsi zatorskiej nie różni się zbytnio od jej wcześniej opisywanych kuzynek. W całości jest ono koloru białego z dziobem i nogami barwy pomarańczowo – czerwonej. Po dokładnym przyjrzeniu się można zwrócić uwagę na różnice w budowie ptaka. Porusza się on na dość szeroko rozstawionych nogach, głowa osadzona jest na smukłej i długiej szyi, tułów zaś jest wypukły i szeroki. Waga 11 tygodniowego gąsiora to od 4200 do 4700 g, a gęsi od 3900 do 4400 g. Posiadają dobre parametry jeśli chodzi o rozród i tak  w sezonie mogą wyprodukować do 47 jaj.

Gęsi zatorskie cechuje bardzo dobra jakość mięsa, ponieważ zawiera bardzo mało tłuszczu oraz dobra jakość pierza. Dzięki tym cechom nadają się do hodowli przydomowej. Dzięki swojemu pochodzeniu ptak ten nadaję się doskonale na  obiekt badań genetycznych. Obecnie populacja tych gęsi sięga 468 sztuk. W tym 277 samic oraz 191 samców i jest hodowana w Rząsce należącej do Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie.

 

Rynek-rolny.pl